تبليغاتX
گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر 86-85

 

گروه آموزشی تربیت بدنی به مناسبت دهه فجر برگزار می کند :

 لطفاً جدول تکمیل شده را تا تاریخ 30/11/85 به گروه های آموزشی متوسطه  ارسال نمایید . به سه نفر از همکارانی که پاسخ صحیح ارسال کرده باشند جوائزی به قید قرعه تعلق خواهد گرفت .

  1. تخلف دریبل مجدد پس از قطع دریبل در هندبال را

       می گویند .

  1. ضربه ای در بدمینتون  .
  2. نام فوتبالیست افسانه ای جهان  .
  3. عضلات اسکلتی به این نام هم خوانده می شوند .
  4. به صفحه ی پرتاب دارت می گویند .
  5. از اعضای بدن  .
  6. سلول های عصبی منفرد را گویند .
  7. زانو به انگلیسی .
  8. عدد ورزشی .
  9. نوعی ورزش فکری همراه با تمرکز روی عضلات و تنفس .
  10. در اثر سوخت ناقص کربوهیدرات در ورزش های سرعتی در بدن تولید می شود .
  11. تخلف پاس به زمین خودی در بسکتبال .
  12. از حفره های قلب .
  13. پیروزی در ورزش .
  14. به ضربه ای که پس از برخورد توپ به دفاع و عبور از خط عرضی در فوتبال زده می شود .
  15. حمله در تنیس روی میز

17و18 . اطلاعاتی که در حین انجام مهارت به دانش آموز داده

       می شود .

19و20 . از میانجی های عصبی تحریک کننده  .

21.   ماده ای که از غدد ترشح می شود و توسط خون انتقال می یابد .

22.   گردی پشت را می گویند .

23.   هنگامی که هوا به داخل ریه ها فرستاده می شود .

24.   از بازتاب های اولیه نوزاد .

25.   به عصب پاراسمپاتیک می گویند .

26.   خون درون آن جریان دارد .

27.   از مچ تا آرنج را گویند .

28.   المپیک 2000 در این شهر برگزار شد .

29.   هم خشک دارد هم بخار.

30.   والیبال با آن شروع می شود .

31.   شکستگی های رایج مچ دست را می گویند .

32.   اصابت توپ به تور در هنگام سرویس در تنیس روی میز

33.   خروج توپ از خط طولی .

34.   علامت ، نشان .

35.   باخت در شطرنج .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم بهمن 1385ساعت 9:57  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

کاراته به معنی دست خالی می باشد و دراصطلاح مبارزه ای است که بدون استفاده از تجهيزات رزمی با حريف انجام می شود. در اين ورزش با استفاده از ضربات دست و ضربات پا و تکنيکهای سد کردن بدون استفاده از سلاح با حريف مبارزه می شود. امروزه اين ورزش در ايران رسميت يافته و در هرسال مسابقات مختلفی در رده های مختلف سنی و وزنی اين ورزش انجام می شود.
در اين ورزش به هرميزان مهارت فرد بيشتر باشد با ايمنی بيشتری همراه است وبنابراين ميتوان انتظار داشت در افراد آماتور ونيمه حرفه ای و همچنين افراد کم تجربه ميزان آسيب بيشتر باشد. ميزان تأثير فاکتورهای مختلفی بر بروز آسيب و نوع و شدت آسيب در ورزش کاراته بررسی شده که تأثير بعضی از موارد ثابت شده و بعضی ديگر مورد شک می باشد. تأثير تجربه ورزشکار در بروز آسيب, استفاده از وسايل محافظتی و گروه بندی وزنی ورزشکاران در بروز و شدت آسيبها در بعضی مطالعات بررسی شده است. مطالعات محدودی درزمينه آسيبهای ورزش کاراته در مرور انجام شده وجود دارد. در يک مطالعه با استفاده از اطلاعات ثبت شده در مرکز ثبت آسيبهای ورزشی کشور انگلستان در طی 1770 مسابقه 160 آسيب با بروز يک آسيب در هر 10 مسابقه و در مطالعه ديگر يک آسيب در 7/3 مسابقه گزارش شده است. همچنين 57-59% آسيبها مربوط به سروگردن و 5/37% آسيبها مربوط به اندامها بوده است. همه آسيبهای ايجاد شده کوچک بوده و به سرعت بهبودی پيدا نموده اند. آسيبها در افراد دارای امتياز کمتر در مسابقه و در افراد دارای تجربه کمتربيشتر بود و به همين ترتيب با افزايش تجربه ميزان آسيب کمتر می شده است. همچنين در مطالعه ديگر ضربات دست بيشتر باعث آسيب می شود تا ضربات پا. و 5-21% افراد آسيب ديده مجبور به ترک مسابقات به علت شدت آسيب بوده اند.
گزارش های نه چندان قابل توجهی از آسيبهای ورزشی در ورزشهای رزمی منتشر شده ولی مطالعات انجام شده در رده نوجوانان و جوانان و در گروه زنان بسيار محدود می باشد. که علت آن احتمالاً بومی بودن اين ورزش در کشورهای شرقی و رشد محدود آن در در کشورهای غربی باشد. همچنين تاکنون گزارشی از آسيبهای اين ورزش در ايران منتشر نشده است. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان بروز آسيبهای ورزشی و نوع آسيبها در دختران شرکت کنندگان در مسابقات کشوری کاراته در طی مهرماه 1383 تا شهريورماه 1384 بود.

در طی مدت مطالعه تعداد 6 مسابقه کشوری برگزار شد که در هر مسابقه محققين با حضور در مکان مسابقه و جمع آوری اطلاعات در مورد مسابقه و آسيب¬ها با استفاده از پرسشنامه طراحی شده در هر مسابقه برای هر شرکت کننده فرم مربوطه که شامل مشخصات فرد و سوابق ورزشی وی می باشد تکميل کردند. در صورت آسيب ديدن فرد درطی مسابقه نوع آسيب، محل آسيب و اين موضوع که آيا آسيب منجربه ترک مسابقه شده يا خير بررسی و يادداشت شد. همچنين نتيجه مسابقه در زمان آسيب نيز درج می گردد. چنانچه شدت آسيب منجربه توقف ادامه مسابقه شده فرد پيگيری شده و اين موضوع که آيا به بيمارستان منتقل شده يا خير و اگر منتقل شده تشخيص و نوع درمان (بستری شدن يا درمان سرپائی) يادداشت گرديد. در صورت شرکت مجدد و آسيب ديدگی مجدد موضوع به عنوان آسيب جديد ثبت می شود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:25  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

 

در جامعه فعلي ما دانشجو و دانش‌آموخته دانشگاهي بعنوان الگويي مناسب براي افرادي كه با آنها در ارتباط هستند مطرح مي‌باشند. در قرن جاري كه نسل بشر به زندگي ماشيني عادت كرده است فعاليت‌هاي روزمره افراد تا حد زيادي محدود شده است به نحويکه حوادث قلبي و عروقي به دومين علت مرگ و مير پس از حوادث رانندگي تبديل شده است. اين موضوع در مشاغل کم تحرک بيشتر اهميت دارد. مشاغل دانشگاهی از جمله مشاغل کم تحرک می باشد. همچنين دوران جوانی دورانی است که زمينه بسياری از بيماريهای پرخطر سنين ميانسالی و کهنسالی از آن نشأت می گيرد به همين دليل يک جوان دانشگاهی بايد از تحرک کافی برخوردار باشد که ضمن ايجاد نشاط کافی در او جهت تحصيل مناسب سلامت آينده وی را نيز تضمين نمايد. ازطرف ديگر ميزان آمادگی جسمانی شاخص مناسبی برای تعيين کيفيت فعاليت جسمانی می باشد با توجه به اين موضوع برنامه‌ريزي براي افزايش سطح فعاليت بدني و آمادگي‌هاي جسماني در سطح جامعه امري ضروري به نظر مي‌رسد. كه در اين بين وضعيت ورزش دانش‌آموختگان دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كه متولي سلامت فرداي جامعه هستند چه از نظر الگو بودن براي ساير افراد و چه از نظر سلامتي خودشان توجه بيشتري را طلب مي‌كند. اين امر صرفاً با شناخت وضعيت موجود وتعيين شاخص های ضعيف و استفاده از آن برای برنامه ريزی درجهت تقويت اين شاخص ها امکانپذير می باشد. که براين اساس اين مطالعه پيشنهاد شده است
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:24  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

ورزش فوتبال از ورزش هائی است که بسياری ازجوانان خصوصاً دانشجويان به عنوان تفريح ويا ورزش به آن می پردازند و همواره با آسيب های گوناگونی همراه است. از طرف ديگر يکی از ورزشهای پرطرفدار در المپيادهای ورزشی دانشجويان که هر دوسال يکبار برگزار می شود فوتبال بوده که تاکنون مطالعه ای درخصوص ميزان آسيب ورزشی در اين رشته در اين مسابقات انجام نشده است. در اين مطالعه توصيفی آسيب های ورزشی کليه بازيکنان فوتبال شرکت کننده درچهارمين المپياد ورزشی دانشجويان سال 79 که درطی بازی دچار آسيب ديدگی شده وآسيب آنها منجربه کناره گيری آنها از مسابقه بصورتهای مختلف شده مورد بررسی قرار گرفته است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:24  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

صعود به ارتفاعات در عين حاليکه يک فعاليت ورزشی برای کوهنوردان حرفه ای می باشد يک فعاليت تفريحی برای ساير ورزشکاران وعموم مردم نيز هست. هرچند کوهنوردی يک فعاليت مفرح ولذتبخش می باشد ولی ممکن است ورزشکار را با مشکلاتی مواجه نمايد که از آن جمله بيماريهای طبی کوهستان می باشد که ناشی از تغييرات جوی وبه تبع آن تغييرات فيزيولوژيک حاصله در سيستم های مختلف بدن می باشد. بدين جهت انجام مطالعات پايه درخصوص بيماريهای طبی ارتفاعات خصوصاً درکشور ايران که دارای ارتفاعات قابل توجهی می باشد بيش از پيش ضروری می باشد.
دربسياری از بررسی ها بعمل آمده, بيماريهای طبی ارتفاعات را ناشی از هيپوکسی ويا هيپوباريای موجود درارتفاعات می دانند ولی اين موضوع که اين هيپوکسی چه ميزان متأثر از تغييرات فانکشن ريوی می باشد و يا تغييرات کدام فانکشن باعث هيپوکسی می شود به خوبی مشخص نمی باشد. بعضی از محققين معتقدند هيپوکسی ارتفاعات باعث بروز کانستريکشن در مجاری هوائی شده و بعضی ديگر معتقدند هيپوکسی ارتفاعات قابل تحمل می باشد و آنچه باعث بروز بيماری می شود کانستريکشن مجاری هوائی و يا تجمع مايع در بافتهای بينابينی ريه می باشد که باعث بروز علائم هيپوکسی و بيماريهای ارتفاعات می گردد. در تمامی بيماريهای ارتفاعات هيپوکسی بعنوان عامل ايجاد بيماری بسيار مطرح می باشد اين موضوع در مورد ادم ريوی و ادم مغزی ناشی از ارتفاع که دو بيماری خطير ارتفاعات می باشند بيشتر مطرح است. اين مطالعه به عنوان يک مطالعه پايه جهت بررسی تغييرات فانکشنال ريوی در طی صعود به يک ارتفاع خيلی بلند وطی مراحل مختلف طراحی و اجرا می گردد. از نتايج اين مطالعه برای فهم بهتر پاتوفيزيولوژی بيماريهای کوهستان خصوصاً بيماری حاد کوهستان که شيوع قابل توجهی در کشور ما دارد استفاده می شود. صعود سراسری دانشجويان يکی از دانشگاهها که همه ساله بصورت منظم انجام ميشود بدين منظور انتخاب گرديده است. کليه دانشجويان ساکن تهران (ارتفاع 1200 متر) و سالم بوده و هيچيک سابقه مصرف سيگار و ساير دخانيات را ندارند. دانشجويان تا ارتفاع 2800 متر را با اتوبوس طی نموده و يک شب د را در آنجا سپری می نمايند يکساعت پس از رسيدن به اين ارتفاع اولين تست تنفسی انجام می شود. روز بعد پس از سپری نمودن 13 ساعت و افزايش ارتفاع 1350 متری به قله سيالان رسيده که مدت 2-1 ساعت در آنجا حضور خواهند داشت دومين تست در اين ارتفاع پس از 5 دقيقه رسيدن به ارتفاع انجام خواهدشد. پس از پائين آمدن از ارتفاع و سپری نمودن يک شب در ارتفاع 3000 متر و پس از آن طی نمودن 12 ساعت مسير به ارتفاع سطح دريای آزاد در حوالی شهر تنکابن خواهند رسيد که يکساعت پس از رسيدن به اين ارتفاع مرحله سوم تست انجام خواهد شد. مرحله پايانی در پايان اردو و پس از يک هفته سکونت در محل سکونت دائمی آنان انجام و نتايج چهار مرحله با يکديگر مقايسه می شود
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:23  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

شناخت اختلالاتی که در سنين جوانی وبويژه در دانشجويان بارز می شوند و درمان آنها می توانند به رشد علمی دانشگاهها کمک شايانی نمايد. سندرم پيش قاعدگی و اختلال ملال پيش قاعدگی شايع ترين اختلال در زنان در سنين باروری است که می تواند با ايجاد علائم جسمی وروانی, در روند کاری افراد اختلال ايجاد نمايد. درمطالعات مختلف بين 50 تا 90 درصد زنان مبتلا به اين سندرم بوده اند.. شيوع نوع شديد آن که با علائم روانی همراه است و سندرم اختلال ملال قبل از قاعدگی (PMDD) خوانده می شود بين 5 تا 10% می باشد. نگرش وبرخورد افراد هرجامعه با اين اختلالات با توجه به سطح فرهنگی, اقتصادی و اجتماعی آنان متفاوت است. در مطالعات متعدد انجام شده, اکثريت خانم ها از روشهای مختلفی جهت برخورد با اين اختلال استفاده می کنند که شايعترين روش استفاده از طب جايگزين يا Complementary & Alternative Medicine است, يکی از روشهائی که می تواند بر روی کاهش علائم سندرم پيش قاعدگی مؤثر باشد ورزش است که اثر آن در چند مطالعه گزارش شده است. دراين طرح درصدديم به مقايسه شيوع علائم سندرم پيش قاعدگی و اختلالات ملال پيش قاعدگی در دانشجويان دختری که مرتب به ورزش شنا می پردازند و دانشجويانی که از فعاليت بدنی منظم برخوردار نيستند بپردازيم.
گروه مورد مطالعه در اين طرح دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشک تهران می باشند که به فعاليت منظم ورزشی شنا می پردازند و گروه شاهد نيز دختران دانشجوي همين دانشگاه هستند که فعاليت منظم جسمانی ندارند. پرسشنامه ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافيک و ترجمه پرسشنامه استاندارد PMS که روائی آن تأئيد شده توسط هر دو گروه مورد و شاهد تکميل می شود. حجم نمونه برای هر گروه 140 نفر برآورد شده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:23  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

 

اسکی يک ورزش فرحبخش است که سالانه ميليونها نفر به صورت حرفه ای و يا تفريحی به آن می پردازند. مطالعات بسيار محدودی در زمينه های مشکلات طبی اسکی بازان انجام شده است. مجموعه علائم طبی که در حضور اختلال تعادل غيرطبيعی و سرگيجه بروز پيدا می کند به عنوان بيماری اسکی معرفی شده است ولی علت دقيق و معيارهای تشخيصی اين بيماری مشخص نيست. به نظر می رسد برای رسيدن به تعريف دقيق اين بيماری و شناخت بيشتر پاتوفيزيولوژی آن بهتر است مطالعه جامعی در مورد علائم طبی که در حين يا بلافاصله پس از اسکی ايجاد میشود انجام شود. لذا بدين منظور اين مطالعه در اسکی بازان ايرانی طراحی و اجرا گرديد.
روش کار:
اين مطالعه يک مطالعه مقطعی بود که در اسکی بازان ايرانی مراجعه کننده به پيست ديزين در زمستان 1384 انجام شد. به منظور جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ای طراحی شد که علاوه بر بررسی اطلاعات دموگرافيک و سوابق طبی فرد از جمله سابقه بيماری مسافرت، سوابق پرداختن به ورزش اسکی و علائم ايجاد شده برای فرد در طی پرداختن به ورزش اسکی در روز مورد مطالعه و مدت زمان پايداری علائم را بررسی می¬نمود. حجم نمونه 1500 نفر برآورد شد.
اطلاعات بدست آمده برمبنای اينکه حداقل دو علامت طبی که يکی از آنها سرگيجه و يا نيستاگموس باشد ايجاد شده باشد تحليل انجام شد. جهت تحليل فاکتورهای کيفی مؤثر بر بروز علائم از آزمون مجذور کای و جهت تحليل فاکتورهای کمی مؤثر بر بروز بيماری از آناليز واريانس استفاده شد. همچنين با توجه به اينکه تعريف دقيقی از معيارهای بيماری اسکی تاکنون ارائه نشده و صرفاً علائم بالينی آن بيان شده است علائم بيماری به دو دسته ماژور و مينور تقسيم شدند. برحسب قرارداد در اين مطالعه افراد به سه دسته افراد بدون علامت يا سالم، افراد مشکوک به بيماری اسکی (که حداقل 2 علامت کوچک از بيماری و يا تنها يک علامت بزرگ را داشته باشند و علائم طی اسکی و يا بلافاصله پس از اسکی بروز نمايد) و افراد مبتلابه بيماری اسکی (که حداقل يک علامت بزرگ و يک علامت کوچک از بيماری را داشته باشند و علائم طی اسکی و يا بلافاصله پس از اسکی بروز نمايد) تقسيم شدند. معيارهای اصلی شامل نيستاگموس سرگيجه واقعی و معيارهای فرعی شامل تهوع، استفراغ، احساس سبکی سر، سردرد، احساس عدم تعادل، اختلال بينائی بود
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:22  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 

بيماري حاد كوهستان (Acute Mountain Sickness = AMS) بيماري است كه درافراد صعودكننده به ارتفاعات حادث مي شود. اين بيماري يك سندرم باليني است كه با سردرد ويك يا چند علامت از علائم گوارشي (مانند تهوع، استفراغ، بي اشتهائي)، خستگي يا ضعف مفرط، گيجي، سبكي سر واختلال خواب ديده مي شود اين بيماري كه دراصطلاح عاميانه كوه گرفتگي يا ارتفاع زدگي ناميده مي شود درارتفاعات بيش از 2500 متر ديده مي شود. جهت تشخيص بيماري براساس معيارهاي تشخيصي Hackett's AMS Score وLake Louise Score استفاده مي شود.
تاكنون مطالعات گوناگوني دركوهنوردان صعود كننده به قلل مختلف جهان صورت گرفته وبروز علائم باليني درارتفاعات مختلف ونژادهاي مختلف، متفاوت گزارش شده است. مرکز تحقيقات پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1379 مطالعه ای را بر روی 459 کوهنورد صعود کننده به قله دماوند انجام داد. ميزان بروز AMS در آن مطالعه حدود 60% بود که در زمره بيشترين بروز گزارش شده تاکنون می باشد. به اعتقاد کوهنوردان مسير جنوبی که مسير نسبتاً ساده¬تری برای صعود می باشد دارای گوگرد استنشاقی بيشتر و همچنين بروز کوه گرفتگی بالاتری میباشد. به اين دليل به منطور بررسی بروز اين بيماری در ساير مسيرها اين مطالعه طراحی گرديد
به منطور اجرای اين مطالعه از پرسشنامه های اصلاح شده مطالعه قبل استفاده می¬شود. مجموعاً سه پرسشنامه مورد استفاده قرار خواهد گرفت. کليه پرسشنامه ها توسط مصاحبه تکميل می گردد. مصاحبه گران در ارتفاع 4000 متر در کمپ مستقر شده و از کوهنوردان قبل از شروع به صعود و پس از بازگشت مصاحبه به عمل می آورند و برای هر نفر دو پرسشنامه با يک کد تکميل می گردد. پرسشنامه اول شامل اطلاعات دموگرافیک، پرسشناه دوم شامل مشخصات صعود و معيارهای Lake Louise می باشد که حين بازگشت تکميل می شود. بدين منظور 4 گروه 3 نفره که در هر گروه دو محقق و يک کوهنورد می باشد تشکيل و در هر جبهه مستقر می شوند. باتوجه به آمار AMS كه درمطالعة قبلی ما در  و 01/0=d تعداد نمونه 90 نفر محاسبه گرديد که در هرaدماوند که 60% بود و 05/0=  جبهه 90 نفر و مجموعاً 360 نفر مورد مطالعه قرار مي گيرند. اطلاعات گردآوری شده با استفاده از برنامه SPSS versio 11.5 آناليز خواهد شد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:21  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  | 


آسم ناشي از ورزش يك تابلوي باليني از بيماري آسم است كه به شكل انسداد دوره‌اي و گذراي راه‌هاي هوايي مشخص مي‌شود و سبب كاهش عملكرد ريوي و بروز علائم بيماري آسم به دنبال فعاليت جسماني و ورزش مي‌شود. شيوع اين بيماري در بيماران مبتلا به آسم حدود 70 تا 90% و در جمعيت عمومي 8 تا 20% و در ورزشكاران حرفه‌اي بين 10 تا 50% گزارش شده است. عوامل مؤثر در اين تفاوت شامل شدت فعاليت بدني، نوع ورزش، مدت فعاليت ورزشي، شرايط آب و هوايي و معيارهاي تشخيصي مي‌باشند. علائم شايع بيماري شامل سرفه، خس‌خس سينه، تنگي نفس، احساس سنگيني در قفسة سينه، كوتاه شدن عمق نفس، احتقان و خستگي زودرس هستند كه معمولاً بعد از 8-6 دقيقه ورزش سنگين بروز پيدا مي‌كنند. علائم غيرشايع شامل درد معده، درد پهلو، سردرد، كرامپ‌هاي شكمي و درد قفسة سينه مي‌باشند.
در زمينة تشخيص براساس علائم باليني و يا تست‌هاي آزمايشگاهي اختلاف نظر وجود دارد. براساس بسياري از مطالعات پرسشنامه‌هاي مورد استفاده داراي حساسيت و ويژگي متوسط بوده، منجر به تشخيص بيش از حد و يا كمتر از حد مي‌شوند. از سوي ديگر تست‌هاي تحريكي داراي موارد مثبت كاذب زيادي مي‌باشند. اين بيماري عليرغم داشتن شيوع بالا در جمعيت عمومي، همچنان تشخيص داده نمي‌شود. زيرا اولاً معمولاً بعد از ورزش رخ مي‌دهد، لذا به جز در موارد متوسط تا شديد كارآيي فرد را مختل نمي‌كند. ثانياً زماني كه فرد به يك ورزش رقابتي روي نياورده است، به علائم آن چندان توجهي نمي‌كند. ثالثاً در حدود 50% افراد در هنگام تكرار ورزش به فاصلة يك ساعت و يا انجام دورة گرم كردن پيش از ورزش دچار علائم بيماري نمي‌شوند. شيوع بالاي بيماري و نداشتن اطلاعات كافي در مورد سير آن عقايد متفاوتي را در مورد توصيه به آزمايشات تشخيصي و درمان‌هاي اختصاصي پديد آورده است. بنابراين مطالعات همه‌گير شناختي دقيق براي جمع‌آوري اطلاعات جديد از اين بيماري لازم است تا بتواند راهنماي ما جهت شناخت و درمان اين بيماري باشد.
توجه به ورزش دانشجويان به عنوان يكي از اقشار فرهيختة جامعه سبب افزايش راندمان آنها خواهد شد. در اين ميان برخي از دانشجويان هنگام گذراندن واحدهاي تربيت بدني به علت اين بيماري موفق به كسب نتايج قابل قبول نمي‌شوند و به اشتباه نمرة پايين اين افراد به حساب نداشتن آمادگي جسماني مناسب گذاشته مي‌شود. لذا با تشخيص اين افراد و ارائة درمان مناسب مي‌توان از عدم گرايش دانشجويان مزبور به فعاليت‌هاي ورزشي به دليل مشكلات ناشي از اين بيماري كاست و آنها را به سمت
فعاليت‌هاي جسماني مناسب‌تر و كم‌خطرتر راهنمايي كرد.
دانشجويان جديدالورود پس از كسب مجوز پزشكي شركت در تست ورزش در صورت تمايل پس از تكميل فرم رضايت‌نامة كتبي، پرسشنامة آسم ورزشي را پر مي‌كنند. پس از آن از هر نفر يك تست اسپيرومتري پايه گرفته مي‌شود و حجم‌ها و پارامترهاي ريوي ثبت مي‌گردد. در ادامه افراد مورد مطالعه با استفاده از دوچرخة ثابت به مدت 9 دقيقه تست ورزش همراه با اندازه‌گيري تعداد ضربان قلب خواهند داد. 6 دقيقه پس از اتمام تست نوبت دوم اسپيرومتري انجام خواهد شد و مرحلة سوم اسپيرومتري پس از گذشت 15 دقيقه از اتمام فعاليت ورزشي به عمل خواهد آمد و نتايج ثبت خواهد شد.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:21  توسط گروه درسی تربیت بدنی اسلامشهر  |